n8n vs Make vs Temporal: welke workflow-engine kies je

Het is vrijdag 18:00 in Eindhoven en het dispatch-bord bij een AV-verhuurbedrijf van 28 mensen toont 312 events die zaterdagochtend de deur uit gaan. De rigging-trucks staan ingeladen. De picklijsten voor de afbouw op zondag zijn alleen niet gegenereerd. De operations lead belt de ontwikkelaar. Die ligt op een strand in Griekenland.

Dat telefoontje is de vraag waar deze post over gaat. Hun fulfilment-automatisering draait op piekmomenten zo'n 4.200 events per dag. Een getekende offerte triggert een picklijst, de picklijst wijst een crew toe, de check-in van de crew zet een schadescan in gang, de retour drijft een herinslag-workflow aan, en ergens in die keten gaat er een factuur de deur uit. Wanneer een schakel breekt om 23:00 op zaterdag, betaalt iemand de prijs. De vraag is wie die 'iemand' is.

We hebben de afgelopen achttien maanden drie keer een variant van deze stack gebouwd of gered. Elke keer kwam de keuze neer op dezelfde drie tools: n8n self-hosted, Make.com, en een zelfgeschreven Temporal worker pool. Hieronder lees je hoe we ze scoren op de drie cijfers die er toe doen wanneer je operations lead op zaterdag naar het dispatch-scherm staart: weekendbetrouwbaarheid, audit log, en wie er betaalt per executie.

Wat het werk daadwerkelijk is

Eerst het werk, dan de tools. Een typisch event in deze stack loopt door acht tot twaalf losse stappen. Een getekende offerte komt binnen vanuit de contractmodule. Een picklijst wordt gegenereerd op basis van de magazijnvoorraad. Een busje en chauffeur worden ingepland via een agenda. Een belmoment wordt twee dagen vooruit gepland. Op de dag zelf updaten scan-in events vanaf veldtablets de voorraadtellingen. Schade-flags openen een Slack-thread naar de magazijnchef. De afbouw-workflow spiegelt dezelfde machinerie omgekeerd. Een pro-formafactuur vuurt zodra de spullen terug zijn en schoon gescand.

Dat is de werkeenheid. Vermenigvuldig met 312 events op een drukke zaterdag, tel daar de retouren van de week ervoor bij op die terugdruppelen, en je zit op zo'n 4.200 events in een venster van 24 uur, elk uitwaaierend in een handvol step-executies. Sommige duren seconden. Sommige wachten twee dagen op een menselijk signaal. Allemaal moeten ze een process crash overleven, een netwerkdip, en het feit dat de ontwikkelaar geen laptop bij de hand heeft.

n8n self-hosted

n8n is een Node-gebaseerde workflow engine die je zelf host. Je tekent flows in een visuele editor, de engine voert ze uit, en de resulterende state staat in een Postgres database die jij beheert. Workflows triggeren op webhook, schedule of polling.

Voor een AV-bedrijf met vijf kernflows en een handvol integraties is n8n self-hosted de goedkoopste optie per executie: nul. De runtime is van jou, en een Hetzner-bak van 40 euro per maand handelt hun piek prima af, mits je hem opzet met queue mode en een Redis worker.

Queue mode is het onderdeel dat de meeste teams overslaan en daarna betreuren. Standaard draait n8n alles in het main process. Bij sprongerige zaterdagpieken wordt dat main process je single point of failure. Wij zetten het altijd op dezelfde manier op: het main process voor de editor en de webhooks, een aparte worker container die een Redis queue leegtrekt, alle state in Postgres.

De audit log is redelijk, maar niet juridisch onbetwistbaar. Elke executie wordt gelogd met input, output en timestamps. Het retentievenster is wat jouw database aankan. Met een verstandige index beantwoord je 'wat is er gebeurd met event #4218 afgelopen zaterdag om 22:47' in zo'n tien seconden. De adder onder het gras is dat n8n's standaardretentie in feite 'alles bewaren' is, en een Postgres-volume van 200GB loopt op dit volume in zo'n drie maanden vol. Zet vanaf dag één een pruning-cron neer, anders gaan je weekend-workflows in mei stilletjes falen.

De grotere adder is operations. Elke n8n-upgrade is jouw probleem. Elke Postgres-back-up is jouw probleem. Elke 'de workflow vuurt niet meer om middernacht omdat de schijf vol zit met execution logs' is jouw probleem.

Make.com

Make (voorheen Integromat) is de SaaS-poolster. Visuele editor, diepe bibliotheek aan connectoren, scenario's triggeren op schedules, webhooks of watchers. Hun afrekenmeter is de 'operation', wat ruwweg neerkomt op één node die één keer afvuurt in één scenariorun.

De reden dat Make op de meeste shortlists bovenaan staat, is dat de eerste zes weken pure gelukzaligheid zijn. Je host niets. Connectoren voor Twinfield, Exact, Slack, Google Calendar en Microsoft Graph zijn al geschreven en getest. Bouw de eerste workflow op een dinsdag, demo hem aan operations op woensdag.

De reden dat Make uiteindelijk wordt vervangen, is de operations-rekening. Het AV-bedrijf rekende het uit: 4.200 events per dag bij gemiddeld negen operations per workflow-run komt neer op zo'n 1,13 miljoen ops per maand. De standaardtiers van Make zitten in de tienduizenden operations per maand; bij meer dan een miljoen praat je met enterprise sales. De prognose die zij terugkregen lag substantieel boven de 1.000 euro per maand inclusief seats, en die groeide lineair mee met hun business.

De audit log is sterk voor het recente verleden, dun voor het verder gelegene. De executiegeschiedenis van scenario's is volledig doorzoekbaar in de app, maar de retentie wordt op standaardplannen in weken gemeten. Als een klant in oktober een factuur betwist die in mei werd getriggerd, reconstrueer je uit secundaire bronnen.

Weekendbetrouwbaarheid is een probleem van Make, en dat is voor de meeste teams oprecht het juiste antwoord. Ze hebben een statuspagina, ze hebben een on-call-team. Storingen komen voor en zijn zeldzaam. Er is één specifiek faalpatroon dat het waard is om te kennen: webhook-scenario's blijven stilletjes operations consumeren, ook wanneer het downstream-systeem dood is. We zagen een klant in één weekend elfduizend operations verstoken aan retries tegen een Slack-kanaal dat gearchiveerd was. Het retry-budget ligt bij jou.

Temporal worker pool

Temporal is een workflow engine voor code, niet voor plaatjes. Je schrijft je workflow in Go, TypeScript, Python, Java of .NET; de Temporal-server legt elke gebeurtenis vast in een duurzame history; worker processen pakken taken op. Als een worker midden in een workflow sterft, hervat de volgende worker vanaf de laatst vastgelegde gebeurtenis. State machines, retry policies, sleep-for-days timers wonen allemaal in hetzelfde bestand.

Hier zie je een sliver van de afbouw-workflow in TypeScript:

import { proxyActivities, sleep, defineSignal, setHandler } from '@temporalio/workflow'
import type * as activities from './activities'

const { generatePickList, assignCrew, scanReturn, postInvoice } =
  proxyActivities<typeof activities>({ startToCloseTimeout: '5 minutes' })

const damageReported = defineSignal('damageReported')

export async function teardownWorkflow(eventId: string) {
  const list = await generatePickList(eventId)
  const crew = await assignCrew(list, { window: '24h' })

  let damaged = false
  setHandler(damageReported, () => { damaged = true })

  await scanReturn(eventId, crew)
  if (damaged) {
    await sleep('2 days') // wacht op triage in het magazijn
  }
  await postInvoice(eventId)
}

Die sleep('2 days') is de regel die in n8n of Make niet eerlijk bestaat. Het process kan herstarten, de server kan gepatcht worden, de worker kan worden vervangen, en de workflow wordt twee dagen later wakker in dezelfde state met dezelfde variabelen in scope.

De audit log is dé killer-feature. Elke stap, elke retry, elke signal, elke input, elke output zit in de event history. Je kunt een workflow uit 2024 in 2026 opnieuw afspelen tegen de oorspronkelijke inputs en byte voor byte dezelfde outputs krijgen. Voor een bedrijf waarvan klanten af en toe zes maanden later de scope of work betwisten, is die eigenschap echt geld waard. Diezelfde eigenschap stelt een junior engineer in staat om in vijf minuten en zonder productie-access te beantwoorden waarom event 1847 aan busje zeven werd toegewezen.

De prijs per executie is serverkost. Temporal Cloud rekent per action; voor 4.200 events per dag, retentieafhankelijk, valt de rekening in de range van 200 tot 400 euro per maand plus je eigen worker compute. Self-hosted op Postgres of Cassandra is goedkoper op schaal en meer werk om te runnen.

Het addertje is dat iemand code moet schrijven. Met n8n en Make kan een operations lead zelf een workflow bouwen. Temporal heeft een ontwikkelaar nodig die naar een repository kan committen. Er is ook een derde kostenpost die op geen enkele factuur staat: de afstand tussen je operations team en je code. Make en n8n houden de workflow in de visuele taal die operations al spreekt. Temporal verhuist hem naar een repository, wat betekent dat wijzigingen via pull requests gaan, wat weer betekent dat de operations lead nu een ticket aanmaakt in plaats van een flow aanpast. Sommige teams hebben die ruil liever. De meeste niet.

Nog één addertje dat het noemen waard is: het geheugen van Temporal workers is sneaky. Lang lopende workflows die grote objecten in scope houden over een sleep heen, laten het RAM van workers oplopen. De fix is om de workflow state klein te houden en alles wat zwaar is naar activities te duwen.

Hoe wij het zouden scoren voor een bedrijf van 28 mensen

Voor het AV-verhuurbedrijf in kwestie landden we op n8n self-hosted met queue mode, een managed Postgres bij Aiven, en een aparte read-replica Postgres voor archivering van execution history voorbij 90 dagen. De totale kosten kwamen uit op ongeveer 120 euro per maand. De ontwikkelaar die Temporal nodig zou hebben gehad, werd een parttime ops-contractor die de workflows visueel kon onderhouden.

Als hun business verdubbelt, verandert het antwoord. Bij 8.000 events per dag heeft de n8n-setup drie workers en een serieuze Redis nodig. Op dat punt krimpt het operationele verschil tussen 'wij draaien n8n' en 'wij draaien Temporal', terwijl de engineering-payoff (aantoonbare audit, time-travel debugging van zes maanden geleden, code-versioned workflows) groeit. We hebben hen geadviseerd die overstap voor 2027 in te plannen.

Als ze in een gereguleerde industrie hadden gezeten, farma-logistiek of de back-office van financial services, hadden we n8n overgeslagen en waren we vanaf dag één met Temporal begonnen. De audit log alleen al rechtvaardigt dat.

Make won de vergelijking niet meer zodra we de operations-rekeningen voorbij maand vier meewogen.

Wat je morgenochtend kunt doen

Toen wij de fulfilment-backbone voor het AV-verhuurteam bouwden, was niet het uitwerken van de workflows wat de meeste tijd vrat. Dat was het wegschrijven van n8n's execution history naar een aparte read replica, zodat hun boekhouder audit records ouder dan negentig dagen kon opvragen zonder de live engine aan te raken. Dat patroon leveren wij standaard mee als onderdeel van ons werk rond automatisering en AI-agents, omdat elk operations team dat een jaar overleeft uiteindelijk dezelfde vraag stelt.

De audit van vijf minuten die je vanochtend kunt doen: open de tool die je al draait, zoek het drukste scenario van afgelopen zaterdag op, en kijk hoe ver de execution history daadwerkelijk teruggaat. Als je niet kunt beantwoorden 'wat heeft deze workflow gedaan in het tweede weekend van vorig jaar', is je audit log korter dan je business nodig heeft.